Mensen aan het werk helpen of ernaartoe schoppen?

Op de Forum pagina van de Volkskrant van 21 juli een vlijmscherp artikel van Alida van der Veen: onder de titel “Aboutaleb verdedigt horigheid”. De schrijfster verzet zich tegen het wetsvoorstel dat gemeenten de vrijheid geeft om werklozen langdurig tewerk te stellen met behoud van een uitkering, dus zonder echt loon

Alida van der Veen schrijft: “Het voorstel geeft bevoegdheden aan gemeenten die fors ingrijpen in burgerlijke en sociale grondrechten. Denk aan het verbod op horigheid, op dwangarbeid, op het opleggen van andere verplichte arbeid, denk aan het recht op vrije arbeidskeuze, minimumloon en gelijke behandeling.

In dit verband zijn artikel 4 en artikel 14 van het Europees mensenrechtenverdrag relevant, maar ook verdrag 105 van de Internationale Arbeidsorganisatie over de afschaffing van gedwongen arbeid. Dat verbiedt verplichte arbeid, met name wanneer die arbeidsdisciplinering tot doel heeft, of leidt ot discriminatie naar sociale groep. Dat gebeurt hier. De ene mens wordt gratis aan de ander ter beschikking gesteld om zonder loon voor hem te werken, terwijl degene voor wie wle gewerkt wordt premies krijgt. Een nieuwe vorm van horigheid.”

Zo’n tekst zet me wel aan het denken. Misschien is ook Gouda bij de invoering van de Wet Werk en Bijstand in 2004 wel een beetje doorgeslagen. Het is nu de praktijk, dat een werkloze die wil onderhandelen over een hem aangeboden arbeidscontract en daarom de baan aan zijn neus voorbij ziet gaan – voor hem immers tien anderen, die géén kapsones hebben – dat zo’n werkloze vervolgens voor straf gekort wordt op zijn uitkering

omdat hij er niet alles aan gedaan heeft om de baan te bemachtigen.

Mijn collega Mohammed Mohandis en ik spannen ons in voor een menswaardige begeleiding van werkzoekenden. Aan het begin van deze raadsperiode hebben wij onderzoek verricht naar de uitvoering van de Wet Werk en Bijstand en op een openbare bijeenkomst onze bevindingen gepresenteerd. Voor de speerpunten die ik sinsdien hanteer, zie: Armoedebeleid in Gouda