Om in voetbalsferen te blijven: ik sta vrij op 14, de plek die mij is toebedeeld op de kandidatenlijst van de Partij van de Arbeid Gouda. Veel mensen van buiten de PvdA hebben me gevraagd wat ik er nog te zoeken heb. Eén partijgenoot wilde bezorgd weten of ik van plan was om zetelroof te plegen als ik herkozen word! Tegen al die mensen zeg ik: ik ben en blijf overtuigd lid van de Partij van de Arbeid. Ik sta nog steeds achter onze idealen en beginselen en ons verkiezingsprogramma. Als ik niet herkozen word, dan kijk ik terug op negen mooie jaren met veel waardering van talloze mensen in de stad waarmee ik heb samengewerkt. En als ik wel herkozen word, dan ga ik gemotiveerd verder.

Zo vrij als een vogeltje ervaar ik mijn voorkeursactie vooral als een opgewekte actie. Van alle kanten wordt me succes toegewenst en ik krijg zelfs te horen, dat mensen nu - speciaal om mij terug te laten keren in de raad - voor het eerst van hun leven een stem op de PvdA gaan uitbrengen.

De partijtoppen in Amsterdam en in Gouda moeten misschien wennen aan mijn campagne, waarbij ik van meet af aan mijn persoonlijke relatie met veel Goudse burgers heb ingebracht. Het strookt wél met ons politieke stelsel: u kiest straks in het stemhokje niet voor partijen maar voor mensen. Zie ook: Blind date met raadslid

De Goudse kunstenaar David Clarke heeft voor mij een affiche ontworpen. Ik heb hem gevraagd om een eigen kunstzinnige invulling te geven aan het onderwerp politieke affiche. Hij plaatst me tussen twee gezichten van Gouda: het stadhuis op de Markt en een met graffiti beschilderde raampartij in een sloopcomplex, ergens in de buurt van de Speelwinkel aan de Raam gefotografeerd.  Een mooi beeld van het raadswerk, dat zich uitstrekt over alle facetten van het stadsleven. Een presentexemplaar van de affiche schenk ik aan ons Verzetsmuseum.