Het lijkt overbodig maar het blijkt telkens nodig om te onderstrepen, dat we in een democratie leven: het volk mag bij ons zelf zijn bestuurders kiezen en kan ze elke vier jaar laten terugkeren of wegsturen. Als raadslid spreek en handel ik in het belang van de mensen, die mij gekozen hebben en die ik vertegenwoordig. Hoeveel kritiek er ook mogelijk is op de wijze waarop wij tussentijds de burgers betrekken bij het stadsbestuur; het volk krijgt wél het eerste en laatste woord. En de kiezer heeft altijd gelijk.

Je moet ook vaak uitleggen, dat bínnen het stadsbestuur niet de burgemeester of het college maar de gemeenteraad het hoogste gezag is. De raad bepaalt wat er moet gebeuren in de stad en het college van burgemeester en wethouders heeft vervolgens de taak om te zorgen, dat de besluiten van de raad worden uitgevoerd. Het college wordt daarin bijgestaan door ambtenaren. De ambtenaren behoren te doen wat hen is opgedragen en zijn zich daar terdege van bewust. Kritiek op hun werk vat ik dus eigenlijk altijd op als kritiek op een wethouder, die de plannen van de raad niet goed uitvoert of op een raad, die verkeerde besluiten genomen heeft. Eindverantwoordelijke is steeds de raad zelf.

Mensen, die willen dat de stad als een bedrijf wordt gerund, snappen er volgens mij niks van. Het bedrijfsleven is uit op winst. Een ondernemer durft risico’s te nemen en beweegt flexibel mee met de markt. De overheid is niet uit op winst maar op een verantwoorde besteding van middelen want al het geld dat wij uitgeven, is belastinggeld. We moeten ons kunnen verantwoorden aan de burgers. Hoeveel rotondes we aanleggen in de stad en hoeveel schuldhulpverleners we bekostigen maar ook hoeveel ambtenaren we zelf in dienst nemen en hoeveel ze mogen verdienen en wat voor bedrag we in rekening brengen voor het voltrekken van een huwelijk of het verstrekken van een paspoort; alles ligt daarom vast in beleid. Onze flexibiliteit en bewegingsvrijheid is veel geringer. Bij ons geen lente-actie ‘Tot 1 mei voordelig uw paspoort verlengen’ met als doel, dat we dan meer paspoorten omzetten.

Mensen, die zich afzetten tegen twistende politici, begrijpen niet dat het debat juist essentieel is voor democratie. De hokjes links en rechts, progressief en conservatief mogen nu andere bewoners hebben dan in hun begintijden; dat neemt niet weg, dat we nog steeds uiteenlopende opvattingen kunnen hebben over wat goed is voor de stad. In de democratie is debat een beschaafde methode om de verschillen te overbruggen en toch knopen door te hakken. Ik probeer me niet te storen aan iemand’s toonhoogte maar ga wel mee in de kritiek, dat persoonlijke aanvallen ongepast zijn en leiden tot onverkwikkelijke taferelen. Ook aan politici, die alleen maar eenrichtingsverkeer kennen, heb ik een broertje dood. Je hoort wel met elkaar in gesprek te gaan, te luisteren en te antwoorden met inhoudelijke argumenten. Dat zijn we aan onze kiezers verplicht, vind ik.