Bureau Bakstenen & Buitenruimte (KvK-nr. 60713879)
ondersteuning en advies bij huurdersbelangenbehartiging

Actief lid van de Partij van de Arbeid
en burger van Gouda

Het geheim van Kort Haarlem

Geschreven op: 09 december 2010

Een schoonmaakactie in Gouda Oost die ontspoort als Marokkaanse jongetjes beginnen te smijten met bloembollen. Het is de druppel, die de emmer doet overlopen, schrijft de vrouw die de actie georganiseerd had. Daarop volgen schriftelijke raadsvragen van de Partij van de Arbeid. En een hetze tegen de persoon van de burgemeester door Trots op Nederland afdeling Gouda en de Telegraaf. Tenslotte een raadsdebat waarbij de overgrote meerderheid constateert, dat de burgemeester alle wettelijke mogelijkheden benut en handelt overeenkomstig het veiligheidsbeleid dat door de raad is vastgesteld en goedgekeurd.

Deze affaire ging nét zozeer over de Marokkaanse overlast als wel over het Nederlandse ongenoegen. We zijn het met z'n allen spuugzat. Het duurt veel te lang voor we er met elkaar in slagen om de openbare ruimte terug te veroveren op de etterbakjes. Het kán wel.

Voor wie het (nog) niet weet: ik woon in de wijk Kort Haarlem in een buurtje met mensen van allerlei etnische afkomst. De bewoners, die mijn buurt het meest kenmerken, zijn evenwel niet de Marokkanen maar de Nederlandse nazaten van voormalige trekarbeiders.

In mijn buurt kunnen de kinderen goed met elkaar spelen. Dat is niet altijd zo geweest. Toen ik er in 1992 kwam wonen, trof ik op menige schutting nog de intimiderend bedoelde graffiti-tekst "KH-WP" aan: Kort Haarlem - White Power. En bij elke nieuwe buurthuisactiviteit vond supersnel een quasi natuurlijke selectie plaats: óf de donkere krullenbollen óf de blonde stekeltjes trokken de activiteit naar zich toe.

De ommekeer bewerkstelligde Pim Fortuyn. Hij verwoordde de gevoelens van mijn buren en daarmee was voor hen de kous af. Terwijl bestuurlijk Nederland nog steeds niet kan bevatten wat er is fout gegaan na de hereniging van de gastarbeiders met hun gezinnen, hebben de bewoners van mijn buurt de volgende stap gezet en met elkaar leren leven. Inmiddels is het buurthuis opgeheven maar op het centrale plein spelen de kinderen met elkaar ongeacht afkomst, geslacht of leeftijd.

Het zijn de bewoners van Nederlandse origine, die de stap gezet hebben en hun nieuwe buren geaccepteerd hebben. Daarmee vormen zij een toonbeeld van beschaving en een bron van maatschappelijke rijkdom ofschoon ze in economisch opzicht nog steeds kwetsbaar zijn.

En het is omdat alle beroepskrachten net zo goed samenwerken met de 'oude' bewoners van mijn buurt als met de nieuwkomers, dat er niet de gevoelens van frustraties en machteloosheid heersen, waar elders goedwillende Gouwenaars nu al zo lang mee worstelen. Zie ze staan en geef ze - letterlijk en figuurlijk - de ruimte; dat is het geheim van Kort Haarlem.